Update 2 aug. 1999 Brunssum-Schinveld
De Oudere Generatie aan het woord
Nadat het schachtsein was ingeschakeld was, hoopten wij dat een van
de mensen in de kooi van de seinmogelijkheid op de hoogte zou zijn. Er
gebeurde echter niets dit maakte ons toch wel ongerust. Alvorens ik hiermee
verder ga wil ik toch in het kort voor de niet-kenners uitleggen wat eigenlijk
een schachtsein is. Het seintoestel, hing onder het dak van de losvloer,
aan de hefboom van dit toestel was een staalkabeltje bevestigd dat hing
tussen de middenkooi en de wandkooî, zodat het vanaf beide kooien
te bereiken was. Verder hing dit kabeltje van de losvloer tot helemaal
ondergronds. Dit schachtsein werd alleen gebruikt door de schachthouwers
tijdens werkzaamheden in de schachten. Maar nu moest het sein gebruikt
worden om de groep mensen uit hun benarde positie te gaan bevrijden. Na
dat de beambte naar beneden ging afdalen maakte hij eerst een afspraak
met de seingever van schacht A dat hij gebruik zou maken van de middenkooi
zodat hij dan korter bij de mensen zou komen. Daarna gaf hij via de spreekbuis
aan de ophaalmachinist door met welke snelheid hij wilde afdalen Hij wist
dat wij het schachtsein hadden ingeschakeld, en korte tijd later klonk
dan ook haltslag. Nadat hij contact had gelegd met de ploeg mensen in de
kooi, seinde hij met 1 + 2 slagen d.w.z. . met gewone snelheid weer
omhoog. Toen hij weer op de losvloer aankwam vertelde hij dat het met de
mensen alles oké was maar dat ze het erg koud hadden. Toen liep
hij naar de spreekbuis en gaf aan de ophaalmachinist van schacht B door
de machine rustig in beweging te zetten en dat alles veilig was. Maar NEE
zei de machinist ik wil een sein krijgen uit de kooi want weten jullie
zeker dat er niemand van de kooi afstapt. Het was namelijk zo dat alle
seinen werden aangetekend op een controle strook en wanneer er iets fout
ging dit de man aangerekend zou worden. Aan die uitspraak viel niet te
tornen, en zo moest de beambte weer naar de kooi om daar het vertreksein
naar beneden te geven.
Blijf kijken, blijf lezen ik kom terug.
Pierre Rademakers