De Oudere Generatie aan het woord
Voor het controleren van de kabels gebruikte men een poetsdoek. Deze
werd op een speciale manier tussen de vingers geklemd, een gedeelte van
de doek werd gebruikt om met de andere hand de kabel vast te houden. Het
was een hele klus om dit zo'n 700 meter vol te houden, De armen liet men
dan ook wel eens leunen op het bordesje. Wanneer het gebeurde dat de doek
min of meer uit handen werd getrokken, dan klopte de seingever een halteslag.
De plek waar de doek terecht was gekomen moest dan goed nagekeken worden
en de eventuele achtergebleven draden van de doek met een schroeven-draaier
los gemaakt worden. Ondertussen had de seingever dan ook een halteslag
door gegeven aan de ophaalmachinist die dan op de kabel nabij de dieptewijzer
een smal wit bandje moest schilderen, bij elke controle werd deze plek
dan extra goed nagekeken. Alle kooien en kabels van de drie schachten werden
vijf nachten per week gecontroleerd. Op zaterdag was dit vanwege de korte
diensten niet mogelijk. Op de zondagsdienst van 8.00 uur tot 16.00 uur
werd de controle door een technische beambte uitgevoerd. In de tijd dat
ik nog pas seingever was kwam er om de zoveel tijd de hoofdopzichter deze
controle doen, die zette dan het puntje op de i. Ook controleerde hij dan
op iedere etage de ronde kopjes van de klinknagels waar de geperforeerde
zijwanden mee vast geklonken waren door met een hamer aan te tikken. Per
etage waren dit er zo'n 200. Voor de kabel controle gebruikte hij geen
poetsdoek dit deed hij met blote handen. Hij liet dan, de toch wel ruwe
kabels van de drie schachten samen een slordige twee duizend meter met
een dikte van een grote bier fles, zo maar door zijn blote handen glijden.
Dat hij die kabels stevig vast pakte bleek wel uit het feit dat hij de
kruimels die op de kabel vastgeplakt zaten van zijn vingers moest verwijderen.
Deze kabels bestonden uit zeven in elkaar gedraaide strengen, elke streng
zo dik als een tuinslang. Een streng zou al voldoende kunnen zijn voor
normaal gebruik. De andere strengen dienden dan ook voor de zekerheid of
wel de veiligheid.
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug
Pierre Rademakers.