Update 19 juli 1999 Brunssum-Schinveld
U zult zich wel afvragen, was dit controleren van de dikke kabels en stevige kooien iedere dag wel nodig? Ja zeker, want beide hadden heel wat te verduren. Bovengronds viel het nog wel mee, de spoorrails van iedere etage van kooi werden mooi gelijk gezet met de sporen van de losvloer. Ondergronds was het niet mogelijk om de etage vloer gelijk te zetten met de vloer van ondergronds Omdat de etagevloer een stuk dieper voor stond, kwamen hier met behulp van scharnierbare laadsnavels de volle wagens met een flinke dreun op de lager gelegen etagevloer terecht en dit per etmaal zo'n twintig uur lang. Aan de ophaal machinist werden alle uitzonderlijke gebeurtenissen door gegeven, o.a. ook het controleren van de kabelcontrole. Wanneer er b.v. een zwaar gewonde per draagbaar naar boven moest worden gebracht werd er aan de ophaalmachinist het gewone sein van personen vervoer doorgegeven maar dan wel langzaam deze kooi naar boven halen en rustig aan de losvloer voor zetten. Dit laatste gold ook wanneer er bezoek naar beneden ging en zeker wanneer er dames bij waren. Op de nachtdienst werden door de schachthouwers de afspraken gemaakt met de machinist om controle te gaan doen. De bouten van de geleidingsbomen, vanaf de losvloer tot op de hoofdverdieping. 0m dit met de ophaalmachinist te bespreken hadden wij in die tijd de beschikking over een duimse leiding van seingever naar de machinist toe. Aan het begin en einde van deze leiding zat een fluitje bevestigd, wanneer iemand iets moest doorgeven dan draaide hij het fluitje van de buis, blies dan een flinke stroom lucht door de buis, dan snel een oor tegen de buis en wachten op contact . Zo werd er dan over en weer gesproken, dan weer luisteren. Dat liep wel stroef maar deze gesprekken waren op deze manier voor het bedrijf kostenloos.
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug Pierre Rademakers