Voor de trouwe lezers van de oudere generatie. aan het woord,
is er deze week geen verhaal uit het verleden van Pierre Rademakers. Pierre
Rademakers verblijft tijdelijk in het ziekenhuis. De verhalen van
Pierre Rademakers worden iedere week goed gelezen. Hij schrijft
de verhalen uit zijn verleden voor jong en oud. Hij verrast iedereen telkens
weer. Wilt u Pierre Rademakers zelf eens verrassen, schrijf hem dan een
kaartje. Dit kunt u dan sturen naar de redaktie van de Grenslandbode, Voorste
Boschweg 11,6451 NS Schinveld. Wij zorgen er dan voor dat uw kaartje door
Pierre gelezen wordt.
Dit was in November 1997.
Blijf kijken, blijf wachten, hij komt terug.
PS. .
Pierre Rademakers is weer gezond en wel thuis.
Ik heb ± nu nog 30 delen op voorraad liggen .
De Oudere Generatie aan het woord.
Deel 50
Hallo beste en trouwe lezers, hier ben ik dan weer. Nog niet helemaal
fit, maar dat heeft nog wel enige tijd nodig. Het euvel begon in de tweede
helft van oktober met prikkel in de keel. Omdat ik veel moest hoesten,
dacht ik het zal wel een verkoudheid wezen. Maar het hoesten werd steeds
erger, na weer een bezoek aan de huisarts, hij constateerde dat ik kort
ademig was, werd ik door verwezen naar de specialist. Na het maken van
longfoto's bleek directe opname noodzakelijk. Ik kon een keuze maken tussen
het ziekenhuis in Heerlen of Sittard. De volgende dag moest ik mij om 12.00
uur melden bij de EHBO in het ziekenhuis. Op afdeling .14 werd ik in bed
gestopt, in, een kamer voor longziekten. Alles ging toch wel in een snel
oudere patiënten, aan mijn linker kant lag iemand die een ongeluk
had gehad, met ademhalings- moeilijkheden Aan mijn rechter kant bij het
raam lag een zwaar silicoselijder, die enkele dagen eerder was opgenomen.
En om deze laatste 83 jarige patiënt uit Geleen gaat het nu hij al
een paar dagen in het ziekenhuis lag was hij in staat om mij zijn verhaal
te vertellen. Hij vertelde dat hij met spoed in het ziekenhuis was opgenomen.
Zijn vrouw, die verpleegkundige was geweest, en in vele ziekenhuizen werkzaam
was1 kon met de beperkte middelen zijn lijden niet verlichten. Nu lag hij
naast mij met naast het bed een standaard waaraan een fles met vloeistof
hing. Volgens de verplegers zaten hier zes à zeven soorten medicijnen
in, die via slangetjes, die met een alarm kastje verbonden waren, in zijn
linkerhand terecht kwamen. Voor toevoer van zuurstof zat er nog een slangetje
in zijn neus. Van hem kreeg ik te horen dat Schinveld hem niet onbekend
was. Zijn vrouw was als wijkverpleegster in de tijd van dokter Breukers
in Schinveld werkzaam geweest. Hij zelf kwam als chauffeur vaker bij bakker
Jacobs, hier. moest hij dan een bepaald soort brood afgeven. Hij zei toen
dat Paula, de vrouw van Sjir Jacobs altijd een perfecte zakenvrouw was
geweest. Verder vertelde hij over zijn over zijn ondergronds werk op de
Maurits hier was eerst als sleper werkzaam, daarna verbeterde hij zijn
positie , van houwer, schuttelbaas, meesterhouwer, hulpopzichter tot opzichter.
Deze verhalen werden natuurlijk niet in een dag verteld, daar was de mar
niet toe in staat. De gesprekken werden vaak onderbroken door zeer vermoeiende
hoestbuien. Hij gaf vaak aan dat hij het gesprek wilde beëindigen
en sloot dan af met de woorden ik ben totaal opgebrand. Omdat deze ervaring
nog verder gaat eindig ik nu ook maar met schrijven.
Blijf lezen, blijf kijken, ik kom terug.
PIERRE RADEMAKERS
Update 21 dec.1998