De Oudere Generatie aan het woord
Met de verschillende afleveringen voorheen tot en met het eerste gedeelte
van vorige week heb ik geprobeerd met enkele voorbeelden het wel en wee
van een seingever bij het kolenvervoer uit te leggen en dat dit niet zo
maar een leuke baan was.
En dan nu het seingeven tijdens de zondagsdienst. Een eldorado van
rust en stilte zullen jullie wel denken. Niets is minder waar. Er waren
altijd wel problemen aan de schachten, dit was niet alleen mijn maar ook
de ervaringen van alle seingevers. Deze problemen werden bijna altijd op
de seingevers bovengronds afgeschoven. Het kon ook niet anders, want hij
was meestal alleen op de vloer. In mijn vorige aflevering heb ik verteld
met welke schacht en welke kooi men naar een van de tussen verdiepingen
kon gaan. Ik herhaal nog eens, de wandkooien van schacht A en schacht B
en de Westkooi van schacht II die gebruikten wij op de zondagsdiensten
nooit om personenvervoer te houden. Dit om vergissingen te voorkomen. 1k
schrijf dit omdat het een en ander met mijn volgende belevenissen te maken
heeft. Het was op een zondag dat ik weer moest invallen als seingever in
verband met extra werkzaamheden op de dienst van 8.00 uur tot 16.00 uur.
Zoals gewoonlijk kwam op deze dienst een bovengronds beambte uit de werkplaats
alle kabels en kooien controleren. Wanneer schacht II aan de beurt was
moest bet personenvervoer, dat meestal op zondag daar werd gehouden verplaats
worden naar schacht I (636) want het was voorschrift dat ten alle tijden
een schacht ter beschikking moest zijn in tijd van nood.Al gauw kreeg ik
een telefoontje van de 537 mtr. Verdieping een bankwerker moest naar boven
om materiaal te halen Ik seinde toen de middenkooi naar deze tussen verdieping.
Toen de man naar boven kwam zei hij tegen mij dat het wel even zou duren
voor hij weer terug kwam. Daarom, en dat deden wij altijd lieten wij door
een bepaald sein te geven de middenkooi zakken tot beneden de begane grond
(maaiveld) en vanzelf sprekend de middenkool. Tot boven de hoofdverdieping
zodat niemand zo maar kon instappen. Dit heeft nog een vervolg en daarom,
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug.
PIERRE RADEMAKERS
De Oudere Generatie aan het woord
Deel 66
Drie kwartier later kwam de bankwerker weer naar de losvloer, en moest
weer terug naar de tussenverdieping 537. Ik seinde de middenkooi die even
onder het maaiveld hing weer naar de losvloer, zodat de man kon instappen.
Ik wilde het sein geven naar de 537 toen de claxon van de telefoon zich
liet horen. Eerst even luisteren wie en wat dat was. De beller noemde zijn
naam en zei dat hij van de tussenverd. 401 naar de 636 verd. moest. Dus
helemaal naar beneden. Ik vroeg hem of hij de seinen kende, hij zei van
ja. Omdat de middenkooi nog boven hing kwam het goed uit. Dat waren dan
twee vliegen in een klap. Ik seinde de kooi eerst naar de 401 waar de man
stond voor naar de 636, bij aankomst van de kooi klopte hij halt (een slag).
Na dat de man was ingestapt en de schachtdeuren had dicht gemaakt seinde
hij 1+2 slagen, dit betekende helemaal naar beneden. Dit moest ik niet
hebben want de bankwerker die bij hem stond moest naar de volgende tussenverd.
de 537. Ik wachtte toen even met seinen en dat deed ik voor de veiligheid
zodat de man de tijd kreeg zijn arm terug te trekken uit het gat in de
schuifdeur waardoor hij aan de seinhamer kon komen. Hierna klopte ik zelf
het goede sein naar de 537, eerst 5 slagen dit was het waarschuwingssein.
Dan iets verder uit elkaar 3 slagen, dat betekend de derde verdieping van
boven af. Daarna 1+3 slagen, het uitvoeringssein, de kooi kon vertrekken
naar de 537. Daar stapte de bankwerker uit en gaf toen het sein 1+3 slagen.
Deze slagen seinde ik toen door aan de ophaal machinist zodat deze de middenkooi
liet zakken naar de 636 tevens hoofdverdieping. Zo kwam de wandkooi na
lange tijd weer eens boven. Toen de onderste etage voorkwam zag ik dat
er iemand met zijn mijnlamp aan het schijnen was. Ik gooide de schachtdeur
open en gaf de man meteen een flinke uitbrander. Hij was zo stom geweest
zonder een telefonische afspraak of een haltsein te geven zomaar op de
kooi te stappen. Dit had ernstige gevolgen kunnen hebben en daarom,
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug.
PIERRE RADEMAKERS
email: haijdenh@brunssum.net