De Oudere Generatie aan het woord
Wat een geluk dat de man niet geprobeerd heeft van de kooi af te stappen
toen deze voor de tweede keer aan de 636 mtr. verdieping hing. De gevolgen
hadden dan heel erg kunnen zijn Stel je voor dat hij zijn arm door het
gat van de schachtdeur had gestoken om b.v. een haltsein te geven. Hij
mocht nog van geluk spreken dat een van de twee die op de middenkooi stonden
naar de onderste verdieping moest zodat de wandkooi waar hij opstond helemaal
boven kwam. Hij had al een uur in de schacht gehangen, maar dan waren het
meerdere uren geworden, misschien wel gewond en bloedend zonder hulp. Dit
heb ik hem dan ook na de uitbrander wel degelijk aan zijn verstand gebracht.
Do volgende gebeurtenis speelde zich enkele maanden later af. Bij schacht
B was men bezig een nieuwe hijskabel aan het opleggen, een karwei waar
men meer dan drie diensten voor nodig had. Er moesten ook meer seingevers
opdraven. Omdat niemand twee zondagen achter elkaar mocht werken moesten
de ploegbazen vaker inspringen. Zelf had ik de dienst van 16.00 uur tot
24.00 uur, toen om ongeveer 23.00 uur de portier mij belde en vroeg of
de penning van ingenieur??? nog op hing op het penningbord bij schacht
A. Dit was niet het geval, dus was hij ook niet ondergronds. De mijnpolitie
en een badknecht zijn toen naar het badlokaal gegaan van de hoge bazen.
Daar zagen zij dat zijn penning daar ophing, toen naar zijn kledingkast,
daar hingen zijn goede kleren in. Verder kregen ze te horen dat hij in
de lampisterie een lamp had afgehaald maar nog niet ingeleverd. Nu was
het vrijwel zeker dat de man nog ondergronds moest zijn. Maar waar, en
op welke verdieping? Mijn dienst was ondertussen bijna ten einde, maar
voor dat ik naar huis ging heb ik de machinist van schacht S gevraagd om
even naar schacht A te gaan. Ik wilde daar graag beide kooien nakijken.
Want stel je voor dat hij daar ergens had ingezeten net zoals die andere
man enkele maanden eerder, zoals hierboven schreven.
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug.
Pierre Rademakers
email: haijdenh@brunssum.net
De Oudere Generatie aan het woord
Deel 68
Mijn laatste 3 á 4 afleveringen gingen niet alleen over de periode
oude losvloer, maar ook uit de tijd dat op zaterdag nog gewoon werd gewerkt.
Dus toen nog geen vrije zaterdag. Hierdoor was de gewoonte ontstaan dat
de afdelingsopzichters en de meesteropzichters uit de kolenafdeling die
in de buurt van de mijn woonden op zondagmorgen even naar de mijn wandelden
om de rapporten tot en met zaterdagnacht te bestuderen, zodat zij de delvers
op maandagmorgen voordat zij naar beneden gingen konden meedelen hoe de
pijlers er voor stonden. Dit is geen uitvinding van mij, maar dit werd
mij zo verteld. Nu verder met de perikelen rondom de verdwenen Ingenieur.
Zelf heb ik nog nooit meegemaakt dat een van de vele ingenieurs op zondag
naar ondergronds afdaalde. Hij zal dan ook wel een bijzondere Reden hebben
gehad. Toen deze rond 10.00 uur op de losvloer kwam ontdekte hij dat hij
zijn controlepenning niet bij zich had. Hij stelde de seingever gerust
met te zeggen "ik ben zo terug' en kon toen zomaar naar beneden. Van dat
alles hadden wij, de eerste seingever en ik geen weet. Toen wij om 16.00
uur de twee seingevers van de dagdienst gingen aflossen, hadden zij ons
dat niet doorgegeven. Zodoende wisten wij van niets totdat de vrouw van
de vermiste naar de portier belde. Jullie hebben in mijn vorige aflevering
gelezen hoe het zoeken begon, en reken maar dat er heel wat in beweging
is gekomen. Het zou best eens kunnen zijn dat voor hij naar beneden ging
iemand verteld heeft waar hij naar toe ging. Maar die waren natuurlijk
al lang naar huis. Ook mijn dienst zat er op en werd afgelost door de nachtdienst.
Hoe lang ze gezocht hebben en op welke verdieping weet ik niet, maar wat
ze mij de volgende dag verteld hebben was, dat hij toch een heel eind het
mijnveld is ingegaan. Toen moet op de een of andere manier zijn lamp zijn
gevallen. Omdat hij deze niet meer aan het branden heeft gekregen, bleef
hem niets anders over dan in het donker te blijven wachten tot dat hij
werd gevonden.
Blijf kijken, Blijf lezen, ik kom terug.
Pierre Rademakers
email: haijdenh@brunssum.net