De Oudere Generatie aan het woord
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug, dat klonk heel goed, maar zo
kan het ook wel eens anders aflopen dan dat je plannen waren, het gebeurde
als volgt. Wij, en dan bedoel ik mijn partner en ik, zijn samen als de
weergoden mee werkten vaker onderweg, samen wandelen, samen fietsen of
naar een van de legio verjaardagen. Opeens besliste het lot dat wij ook
samen achter elkaar in de lappenmand terecht kwamen. De ene, Mia dus, liep
bij een ongelukkige val een enkel-fractuur op, veertien dagen later werd
ik voor een onderzoek opgenomen in het ziekenhuis te Sittard waar ik enige
tijd moest blijven. Zodoende heb ik mijn woorden "Ik kom terug" een tijd-lang
niet kunnen waar maken. Nu is het even terug schakelen om de verbroken
draad van mijn laatste inzending weer op te pakken. Het ging allemaal om
zoals ik dat zelf zei, het voor mij mislukte concert, de weg terug naar
mijn werk, en wat ik daar zou tegen komen. Niemand had mij nog over mijn
afwezigheid aangesproken, maar toch verwachte ik iedere dag een briefje
op mijn controle penning met de mededeling dat ik mij bij de een of andere
hoge baas moest melden. Dit is allemaal niet gebeurd en heb er verder niets
meer over gehoord, maar ik heb toen gezworen nooit meer zo'n domme streek
uit te halen. Ik stond immers bij de bazen goed aangeschreven en had ik
een zeer goede beoordeling. Over de beoordeling van toen het volgende,
de bazen kregen als stelregel voorgelegd zich aan de 10-80-10 te houden,
d.w.z. 10 % zeer goede, 80% goede en 10% minder goede en daar mocht niet
van afgeweken worden. Verder had ik één verzuimdienst (boemelsjicht)
op mijn naam staan en dat had te maken met het geen u op de twee foto's
ziet.
Het zijn drie bruidsparen die op de Mariabergstraat staan te wachten
bij het formeren van de stoet,(let op de omgeving, met de kerk op de achtergrond)
op een foto. De andere foto toont slechts een gedeelte van de familie lopende
op de Kloosterlaan. U zult zich wel afvragen, wie zijn dat allemaal.
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug.
Pierre Rademakers
email: haijdenh@brunssum.net
De Oudere Generatie aan het woord
Deel 82
Jammer dat de originele foto's van de vorige week in dit formaat niet
al te duidelijk waren, dit had natuurlijk ook zijn invloed bij het afdrukken
hiervan in dit blad. Verder is mij gevraagd een toelichting te geven betreffende
deze foto's. Het is ongeveer 52 jaar geleden dat deze opnames gemaakt werden
bij gelegenheid van een drievoudige bruiloft bij de fam. Selker aan de
Mariabergstraat, en wel in volgorde van de foto, Leo Selker - Marietje
Beckers (Enschede) Leo Geraets - Ton Selker en Frans Rademakers - Jo Selker.
Dit waren tevens een broer en twee zussen van mijn overleden vrouw. Bij
deze bruiloft waren vier families betrokken met behoorlijk wat nazaten,
vandaar die lange stoet, waar de, in die tijd gebruikelijke, hoge hoed
en slipjas nog rijkelijk gedragen werden. Nu die ene "boemelsjicht" waarover
ik de vorige week had. Deze had iets te maken met deze bruiloft, daarom
nu het volgende.
Een week na het feest hadden de bruidsparen een plan gemaakt om zondagavond
na 19.00 uur nog eens met de naaste familie bij elkaar te komen om wat
na te keuvelen en het feest nog eens dunnetjes over te doen. Dit bij het
genot van een kop zelfgebrande tarwe koffie en eigen gebakken vla, want
veel was er nog niet te krijgen na de bezettingstijd. Omdat deze bijeenkomst
pas laat bekend was had ik de pech dat ik die zondagavond moest werken.
Nadat wij onze drie kinderen in bed gestopt hadden, onder de hoede van
de, nog in ons huis aanwezige, onderduikers die nog niet naar huis konden
omdat Noord- Nederland nog niet bevrijd was, gingen wij samen om ongeveer
20.00 uur naar dit feestje. Voor mij was de tijd maar kort want om 21.00
uur moest ik weg, na de koffie en vla kwam ook de fles op tafel, die afkomstig
was van een van de twee onderduikers die bij mijn schoonouders ondergedoken
zaten. Hij had een paar flessen heerlijke drank van verschillende ingrediënten
klaar gemaakt waar ook wat jenever in verwerkt was. Deze jenever kregen
de mijnwerkers die een extra zondagsdienst maakte om de kolennood in ons
land wat aan te vullen. Hoe het met mij verder verging de volgende keer.
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug.