De Oudere Generatie aan het woord
Het voorman zijn" heeft geduurd van 1-1-1951 tot en met 1-1-1961. Jaren
waarin je leerde wat het doel van de diverse motoren was. Op de losvloer
hadden wij te maken met tien kettingbanen. Deze werden in die tijd met
leren drijfriemen aangedreven. Wanneer deze riemen te lang of nat waren,
of wanneer de kettingbaan door een of ander euvel vast was gelopen, wilden
dezen wel eens los schieten. Om stopstanden te voorkomen, probeerde je
dan als eerste dit probleem op te lossen. Het was eind 1960 dat een van
onze ploegbazen, misschien herinnert u zich nog het verhaal van de man
met het spraakgebrek, Die werd overgeplaatst naar een andere afdeling.
Over zijn opvolging werd toen moeilijk gedaan, onze nieuwe chef probeerde
een grote rol te spelen maar zijn inbreng werd niet geaccepteerd door de
Ring, de Ondernemingsraad enz. enz. zo werd ik dan toch op 1-1-1961 aangesteld
als 1 st. ploegbaas van de losvloer, en hiermee begon ik dan aan het grote
werk. Een werk waar veel veranderingen op stapel stonden, zoals, het in
bedrijfstellen van schacht IV die zo goed als klaar was. De bouw van een
nieuwe losvloer en zeverij met de daarbij behorende bandenbruggen, de verbindingsgangen
naar de nieuwe losvloer voor het ondergrondse personeel enz.. Nog een verandering
in de zestiger jaren was het feit dat Stm. Hendrik en Emma,onder een vlag
verder gingen onder de naam Emma-Hendrik. Na dit samengaan ontdekte een
van onze bazen dat er op de Emma langere tijd een bazen vereniging bestond,
waardoor deze bij problemen gezamenlijk konden aanpakken. Dit vond navolging
op Stm. Hendrik, en op 30 juni 1962 werd in Hoensbroek de afd. Hendrik
opgericht en samengevoegd met afd. Emma onder een bestuur. Op 2 augustus
1962 sloot ik mij ook aan en betaalde fl. 1 contributie per jaar.
Al snel bleek dat er in deze groep van beide Stm. Mijnen veel verschillen
waren in velerlei opzicht.
Blijf kijken, blijf lezen, ik kom terug.
Pierre Rademakers
De Oudere Generatie aan het woord
Deel 86
De leren aandrijf riemen werden voor en na de oorlog op bijna alle afdelingen
gebruikt. De riemen die wij op de losvloer gebruikten waren allen van dezelfde
breedte, ongeveer 15 cm, op de wasserij waren deze riemen eens zo breed.
Dit was ook wel nodig, ze werden dan ook gebruikt om het in beweging te
zetten van de lange Jacobs ladder. Vele zullen zich wel afvragen, wat is
een Jacobs ladder? Het is géén ladder om langs om hoog te
klimmen, maar het is een" ladder" die ook gebruikt wordt bij het winnen
van maaszand, grind enz. Bij een baggermolen zie je slechts enkele bakken
boven het water uitkomen, bij de beide Jakobsladders die naast elkaar hun
werk deden zag je alle bakken. Om deze ladders met een lengte van ±25
meter in beweging te krijgen was er een kanjer van een motor nodig, met
een brede aandrijfriem. Het was in de bezettingstijd dat de bedieningsman
die de beide ladders in de gaten moest houden en erop toezien dat de bakken
niet te vol werden, niet op zijn post was. Toen was er in de wasserij een
storing, door de stop werd de bunker boven in de nok overvol.
De kolen raasden door de ladder ombouw weer naar beneden, tot dat de
ladder op een gegeven moment vast liep en stopte De motor bleef echter
door draaien, de riem verschroeide door de hitte en vloog er van af. Bij
de reserve bakken bevond zich ook een reserveriem voor de beide ladders,
deze riem werd snel uitgerold en wat zagen de bankwerkers? Uit de riem
waren schoenzolen maat 43,44 geknipt het was net een legpuzzel, alleen
waren de stukjes er niet bij. Het was dan wel niet het stugge zolenleer
dat de schoenmaker gebruikte maar de benutters van dit soepele leer zullen
wel gedacht hebben dit is beter dan niets. Jullie zullen wel begrijpen
dat hier vanuit de overheid harde woorden zijn gevallen
Blijf kijken ,blijf lezen, ik kom terug.
Pierre Rademakers
email: haijdenh@brunssum.net